Šiame straipsnyje nagrinėjama, ar panteizmas ir panenteizmas tinkamai atskiria Spinozos imanencijos sampratą nuo R. Moses Cordovero ir R. Isaaco Lurios Ashkenazi suformuluotų dieviškosios manifestacijos teorijų. Teigiu, kad pamatinis klausimas yra tai, kaip priklausomybė nuo begalinio šaltinio įgalina baigtinę diferenciaciją. Spinoza atskiria natura naturans nuo natura naturata, taip išsaugodamas priežastingumo asimetriją vienos substancijos viduje; tuo tarpu R. Moses Cordovero diferenciaciją aiškina per struktūruotą emanaciją, o Lurios Ashkenazi susitraukimo samprata įveda atsitraukimą, krizę ir atstatymą. Tai yra skirtingos interpretacijos, o ne Kabalos versijos, galinčios pakeisti viena kitą. Intensionalinis–ekstensionalinis skirtumas paaiškina semantinę painiavą, glūdinčią Spinozos pozicijoje. Žvelgiant iš kabalistinės perspektyvos, iš čia ir kyla jo klaida, nors šis straipsnis ir nepretenduoja į formalų loginį Spinozos sistemos paneigimą. Intensionalumo–ekstensionalumo skirtis atskleidžia semantinę painiavą, iš kurios, žvelgiant iš kabalistinės perspektyvos, ir kilo sunkumai, su kuriais Spinozai teko susidurti bandant išvesti baigtinius modusus iš begalinės substancijos. Tuo tarpu Lurios Ashkenazi Kabala išvengia šios painiavos. Čia, pasitelkus „tsimtsum“, pasiūloma konceptuali baigtinumo iškilimo interpretacija. Šis palyginimas yra sisteminis, o ne istorinis
Abensour, G., 2017. God’s Plurality within Unity: Spinoza’s Influence on Benamozegh’s Thought. Quest. Issues in Contemporary Jewish History 12: 1–19. https://doi.org/10.48248/issn.2037-741X/820
Beltrán, M., 2016. The Influence of Abraham Cohen de Herrera’s Kabbalah on Spinoza’s Metaphysics. Leiden: Brill. https://doi.org/10.1163/9789004315686
Ben Shlomo, Y., 1965. Torat ha-’Elohut shel R. Mosheh Cordovero. Jerusalem: Bialik Institute.
Benamozegh, E., 1864. Spinoza et la Kabbale. L’Univers israélite 19: 36–42, 130–38, 181–87, 274–81, 364–74.
Cassirer, E., 2009. The Philosophy of the Enlightenment. Princeton, NJ: Princeton University Press.
Cooper, J. W., 2006. Panentheism: The Other God of the Philosophers: From Plato to the Present. Grand Rapids, MI: Baker Academic.
Cordovero, M., 1780. Pardes Rimonim. Korets: Zvi Hirsch ben Aryeh Leib and Shmuel ben Yissakhar Ber Segal.
Cordovero, M., 1883. Shy‘ur Qomah. Warsaw: Isaac Goldman.
Cordovero, M., 1964. ’Or Yaqar. Vol. 3. Jerusalem: Aḥuzat Israel.
Cordovero, M., 1974. ’Eylymah Rabaty. Reprint of the 1881 Brody–Lvov edition. Jerusalem: [s.n.].
Curley, E. M., 1969. Spinoza’s Metaphysics: An Essay in Interpretation. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Deleuze, G., 1968. Spinoza et le problème de l’expression. Paris: Minuit.
Descartes, R., 1904. Oeuvres de Descartes. Vol. 7, Meditationes de prima philosophia, eds. C. Adam, P. Tannery. Paris: Léopold Cerf.
Gikatilla, Y., 1989. Ginat ’Egoz. Reprint of the Hanau edition, 1615. Jerusalem: Yeshiva Ha-Ḥayyim we-ha-Shalom.
Gilead, A., 2021. Why Spinoza Was Not a Panentheist. Philosophia 49(5): 2041–2051. https://doi.org/10.1007/s11406-021-00378-8
Gueroult, M., 1968. Spinoza. Vol. 1, Dieu. Paris: Aubier-Montaigne.
Guetta, A., 1998. Philosophie et Cabbale: Essai sur la pensée d’Elie Benamozegh. Paris: L’Harmattan.
Heraclitus, 1908. Fragment B50 (Diels–Kranz numbering). In: Early Greek Philosophy, trans. J. Burnet. 2nd ed. London: Adam and Charles Black, 146, fragment 1 (Bywater numbering). https://www.gutenberg.org/files/67097/67097-h/67097-h.htm
Idel, M., 2000. Deus Sive Natura — The Metamorphosis of a Dictum from Maimonides to Spinoza. In: Maimonides and the Sciences, eds. R. S. Cohen and H. Levine. Dordrecht: Springer Netherlands, 87–110. https://doi.org/10.1007/978-94-017-2128-8_6
Jacobi, F. H., 1785. Über die Lehre des Spinoza in Briefen an den Herrn Moses Mendelssohn. Breslau: Gottlieb Löwe.
Krause, K. C. F., 1828. Vorlesungen über das System der Philosophie. Göttingen: Dieterich.
Krause, K. C. F., 1869. Der zur Gewissheit der Gotteserkenntnis als des höchsten Wissenschaftsprinzips emporleitende Theil der Philosophie. Vorlesungen über das System der Philosophie 1. Prague: Tempsky.
Mason, R., 1997. The God of Spinoza: A Philosophical Study. Cambridge: Cambridge University Press.
Melamed, Y. Y., 2012. Spinoza’s Deification of Existence. In: Oxford Studies in Early Modern Philosophy, vol. 6, eds. D. Garber, D. Rutherford. Oxford: Oxford University Press, 75–104. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780199659593.003.0003
Melamed, Y. Y., 2018. Cohen, Spinoza and the Nature of Pantheism. Jewish Studies Quarterly 25(2): 171–80. https://doi.org/10.1628/jsq-2018-0007
Nadler, S., 2008. ‘Whatever Is, Is God’: Substance and Things in Spinoza’s Metaphysics. In: Interpreting Spinoza: Critical Essays, ed. C. Huenemann. Cambridge: Cambridge University Press, 53–70. https://doi.org/10.1017/CBO9780511487200.005
Raphson, J., 1697. De spatio reali, seu ente infinito conamen mathematico-metaphysicum. Appended to the second edition of Analysis aequationum universalis. London: Thomas Braddyll for John Taylor. https://doi.org/10.3931/e-rara-13516
Rovere, M., 2010. Exister: Méthodes de Spinoza. Paris: CNRS Éditions.
Schneur Zalman of Liadi, n.d. Lessons in Tanya. Shaar Hayichud Vehaemunah, chap. 7 [online]. Translated by L. Wineberg, S. B. Wineberg, ed. U. Kaploun. Chabad.org: Kehot Publication Society. Available at: https://www.chabad.org/library/tanya/tanya_cdo/aid/925368/jewish/Chapter-7.htm. [Accessed 14 September 2026].
Scholem, G., 1961. Major Trends in Jewish Mysticism. 3rd ed. New York: Schocken Books.
Scholem, G., 1978. Kabbalah. New York: Meridian.
Spinoza, B. de, 1925. Opera, ed. C. Gebhardt. 4 vols. Heidelberg: Carl Winter.
Toland, J., 1705. Socinianism Truly Stated. London: [s.n.].
Toland, J., 1720. Pantheisticon, sive formula celebrandae sodalitatis Socraticae. [London: s.n.].
Urbach, E. E., 1969. Ḥazal: Pirqey ’Emunot we-De‘ot. Jerusalem: Magnes.
Vital, Ḥ., 1910. ‘Eç Ḥayyim. Jerusalem: [s.n.].
Wolfson, H. A., 1934. The Philosophy of Spinoza: Unfolding the Latent Processes of His Reasoning. 2 vols. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Yovel, Y., 1989. Spinoza and Other Heretics. Vol. 1, The Marrano of Reason. Princeton, NJ: Princeton University Press.
Zohar, 1558–1560. Sefer ha-Zohar. 3 vols. Mantua: Meir ben Ephraim of Padua and Jacob ben Naphtali ha-Kohen of Gazzuolo, printed by Tommaso Ruffinelli.

Šis darbas apsaugotas Creative Commons priskyrimo 4.0 viešąja licencija.