Milczenie jako specyficzna forma komunikatu w dyskursie prawnym
Lingvistikos tyrimai
Joanna Kowalczyk
The University of Jan Kochanowski in Kielce, Poland
Publikuota 2020-04-20
https://doi.org/10.15388/RESPECTUS.2020.37.42.42
PDF
HTML

Reikšminiai žodžiai

milczenie
język prawny
dyskurs instytucjonalny

Kaip cituoti

KowalczykJ. (2020) „Milczenie jako specyficzna forma komunikatu w dyskursie prawnym“, Respectus Philologicus, (37(42), p. 104-113. doi: 10.15388/RESPECTUS.2020.37.42.42.

Santrauka

Artykuł został poświęcony opisowi modyfikowania rzeczywistości społecznej poprzez wykorzystywanie niewerbalnych aktów komunikowania. Przedmiotem badań uczyniono znaki niewerbalne odnoszące się do obszaru interakcji prawnych. Zakres opracowania obejmował te komunikaty, które w ramach dyskursu prawnego są (lub mogą być) wyrażane za pomocą różnych form milczenia. Prymarnym celem badania było ustalenie, czy milczenie można zakwalifikować jako akt mowy sensu stricto. Celem sekundarnym stało się określenie przydatności kategorii milczenie w komunikacji prawnej. Metodologiczną podstawę prowadzonej analizy stanowiły założenia pragmatyzmu w podejściu W. Jamesa oraz koncepcja performatywnych aktów mowy J. L. Austina.

PDF
HTML
Kūrybinių bendrijų licencija

Šis kūrinys yra platinamas pagal Kūrybinių bendrijų Priskyrimas 4.0 tarptautinę licenciją.

Susipažinkite su autorių teisėmis žurnalo politikoje skiltyje Autorių teisės.